Meditasyon

İnsanlar bana geliyor ve gözlerinde aynı soru var: “Mutsuzum… Bana bir meditasyon ver.” Ama ben önce şunu sorarım: Mutsuzluğunun kökü nerede? Çünkü kökü yerinde duruyorsa, üzerine ne ekersen ek, ağaç yine aynı meyveyi verecektir. Bir insan düşün… İçinde bir dansçı var. Bedeni ritim istiyor, ruhu yıldızların altında savrulmak istiyor. Ama o, bir ofiste oturmuş dosya biriktiriyor. Günlerini banka hesaplarını büyüterek geçiriyor. Ve sonra bana geliyor: “Mutsuzum.” Meditasyon mu istiyorsun? Verebilirim. Ama o meditasyon ne yapacak? Onu sadece biraz daha rahat bir şekilde aynı hayatı yaşamaya hazırlayacak. Biraz daha sakin, biraz daha dayanıklı… ama yine aynı kafesin içinde. Bazı meditasyonlar sadece sakinleştiricidir. Mantrayı tekrar edersin, zihnin yavaşlar, stres azalır. Ama bu bir dönüşüm değildir. Sadece seni olduğun yerde biraz daha rahat ettirir. Zincirler altın kaplanır ama zincir olmaya devam eder. Benim yöntemim, rahatlamak isteyenler için değil; dönüşmeye cesaret edenler içi...

Osho'ya göre "Neden meditasyon yapmalıyız?" sorusu, aslında zihnin sorduğu en temel ama ironik sorulardan biridir; çünkü meditasyon bir iş ya da ulaşılması gereken bir hedef değil, özümüze dönmek için oynanan muazzam bir oyundur. Osho'nun özgün anlatımıyla, bu sorunun cevabını şu başlıklarla keşfedebiliriz: 1. Zihin Bir Hapishanedir,  Meditasyon ise Özgürlük Zihin, toplumun içine yerleştirdiği bir robottur; seni geçmişin yükleriyle ve geleceğin endişeleriyle bir kafese hapseder. Zihin sürekli bir şeyler ister, oysa meditasyon olanla yetinmektir. Meditasyon yapmalısın çünkü ancak zihni bir kenara bıraktığında gerçekliğe, yani "Burada ve Şimdide" olan hayata dokunabilirsin. Zihinle yaşamak bir uyurgezerlik halidir; meditasyon ise bu uykudan uyanma eylemidir. 2. "Zaten Öyle Olduğun" Kişiyi Hatırlamak İçin Osho, her insanın bir Buda olarak doğduğunu ancak bunu unuttuğunu söyler. Meditasyon, yeni bir şey elde etmek değil, tozlanmış bir aynayı silmektir....